Hallo wereld!

Welkom bij WordPress. Dit is je eerste bericht. Pas het aan of verwijder het en start met bloggen!

Bekeroppositie

Bekeroppositie
De ware sporter doet het het liefst met een fikse tegenstander. Winnen van te zwakke opponenten mag dan wedstrijdpunten opleveren, geenszins het plezier waarom het uiteindelijk gaat. Integendeel, na afloop valt er niets over zo’n match te zeggen en er gezamenlijk over na te genieten.
Nieuwe ploegen moeten begrijpelijkerwijs onderaan in een competitie beginnen. Dat geldt ook voor Gavere Gemengd, dat twee maanden geleden haar debuut beleefde. Het risico te moeten spelen tegen duidelijk te zwakke ploegen is dan logischerwijs aanwezig. De allereerste confrontatie in derde vobog, echter, was direct een spannende en bevredigende. De afgelopen maanden was het spelplezier in de daaropvolgende wedstrijden helaas verder tot heel ver te zoeken. Dat is dan niet anders. Kwestie van doorbijten en met geduld en humor het seizoen doorkomen.
Natuurlijk is er ook voor alles met bekers ingeschreven, want dan kans op tegenstand van hoger niveau. In de eerste ronde van de vobogbeker blijkt geloot tegen de ranglijstaanvoerder van een andere derdeklasser, Toesjee uit Lovendegem. Dat was iets om afgelopen woensdag thuis naar uit te kijken. Zeker ook voor kapiteine en rijpervaren Heidi, die wel weer eens tegen een stootje wenste op te kunnen, waardoor ze op facebook effectieve reclame voor bezoekend publiek heeft gemaakt.
Bij inspelen blijkt reeds sprake van een tegenstander die niet alleen sterker is dan alle ploegen in eigen competitie, maar ook dat alles uit de kast zal moeten om deze eerste bekerronde te overleven. Tijdens het echte werk werd het voorgevoel snel bewaarheid. De bezoekers vormden een fraai evenwichtig team, met een 2 – 4 systeem waarvan de helft man, twee ervaren relatief jonge middenmannen die de fraaie passes prachtig bleken te kunnen wegdraaien langs het blok, en met een ervaren groot oplossend vermogen vooral door op de juiste momenten en logisch ook bij wat mindere ralleyballen aan het net knap over het veld verdeeld, zelfs gecamoufleerd, te leggen.
Opslagdruk blijkt niet alleen in ieder geval bij provinciale vrouwen, en bij tegenstanders in eigen competitie belangrijk en vaak uitslagdoorslaggevend, ook in deze match was sprake van veel opslaggeweld. En wel van beide zijden, dus ook van de kant van Gavere. Gavere speelde sowieso geenszins een slechte partij; iedereen kreeg vanzelf de kans zich te tonen en deed dat uiterst beheerst en met volle inzet. Vooral als rekening gehouden wordt met in verhouding tot de eerdere matchen veel hoger speltempo. De tegenstand en het tempo deden de thuisspelers bij tijd en wijle wel wat verkrampter acteren. Gavere mocht slechts drie keer aftrappen, want met 16 – 25, 15 – 25 en 17 – 25 (bereikt na een achterstand van 20 – 17 in eenzelfde positie), bleek Toesje ondanks de mooie tegenstand duidelijk te sterk.
Na afloop had iedereen de match als plezierig ervaren. Ook de overwinnaars, die als eerste team van zeer vriendelijke spelers nog even samen in de kantine gezellig nableven kaarten en drinken. Waar bleek dat ook zij dit jaar voor het eerst samenspelen in vobog, met een mooi harmonieus relatief jong team met zelfs een jarenlang ervaren recente ex-divisiespeelster.
Jammer natuurlijk dat de uitschakeling in de beker al in de eerste ronde plaatsvindt, en er een flinke tijd geen kans meer is om uitdagender een hoger niveau dan in de eigen reeks te spelen. Gavere Gemengd zal de verliesschuld ook nimmer aan extra-volleyoorzaken wijten, aan bijvoorbeeld de prestatieslechte luchtkwaliteit in de hal, waartoe die onnozelaars van vluchtelingenopvang blijkbaar wel toe in staat zijn. Punt.NL

Burentwist

Burentwist
Volleyers van een zeker niveau vormen feitelijk iets van een familie. De generatiewisselingen binnen het huidige volleybal tonen bij de letterlijke familiebanden een inteeltachtig karakter. De tribunes zitten verhoudingsgewijs vol met sterk meelevende fysiek uitgerangeerde ouder – en andere genetisch gelieerde kijkers. Bij deze wedstrijd was dat weer eens goed waar te nemen.
Erg veel spelers van beide optredende ploegen, inclusief omgeving waaronder trainers en coaches, kennen elkaar als broertjes en zusjes uit een groot gezin, die gezamenlijk zijn opgegroeid. Flink wat spelers van beide ploegen hebben wat jaren eerder zelfs bij elkaar in dezelfde teams gespeeld. En met die extended volleyfamilie van kenners rond de piste, is de eerlijke broederburenstrijd de beste strijd die er is. Die kan een boost geven aan het beste boven halen bij iedereen. EVO Ename speelde tot nu toe altijd op lager niveau dan Gavere, maar dit seizoen is er voor het eerst sprake van een volstrekt gelijke confrontatie, daar beide ploegen op hetzelfde pouleniveau uitkomen, eerste divisie.
De duidelijke kennerspers heeft een natte neus voor dit soort treffen en heeft de laatste week heel wat voorbeschouwd. Zelfs de regionale TV, ABS, heeft alles met de camera ingeblikt. In de pers kwam de uitdaging met gepaste en ongepaste lezersinformatie goed tot zijn recht. Bij de gepaste lezersvoorlichting ontbrak opvallend weliswaar, dat hoewel EVO met 2 punten voorsprong op de ranglijst aan de aftrap verschijnt, dat wel het gevolg kan zijn geweest van het duidelijke gemakkelijker parcours tot dan toe. Detail.
Een half uur vooraf is de zaal voller dan ook in dit seizoen waar ook in een sporthal wanneer andere ploegen hun ding doen. En dan gaat het langverwachte los. Bij Gavere doet Stijn het aan de pass, Wim, Pieter en David buiten, Bert en Theo in de midden, en Bart op de libero. Van meet af ontspint zich een bikkelharde strijd op bovenin divisielevel. EVO moet aanvankelijk Gavere een puntje voorsprong toestaan, maar dan direct weer gelijk en zelfs voor het eerst bij 6 – 7 zelf even mentaal tikje uitdelend. Beide teams hebben opdracht opslagdruk uit te oefenen, om gevreesde opbouw en aanvallen van tegenstanders minder effectief te maken. Dat houdt natuurlijk risico’s in: in de set zijn er aan beide kanten maar liefst 5 opslagmissers, en zeker in de eindfase op cruciale momenten. De goede opslagen zijn van meer dan goede kwaliteit, maar blijken niet in staat het verschil te maken. Zeker niet bij EVO. Heel langzaam krijgt Gavere net ietsjes meer grip op het spel en kan een paar keer een tweepuntenkloofje slaan, steeds snel door EVO weggepoetst, zelf bij 20 – 21 nog maar een keer op voorsprong te komen, tot aan het einde van de set toe: 19 – 17, 22 – 20 en 24 – 22! EVO overleeft setpunten tegen, maar gaat met 25 – 27 ultiem toch met setwinst aan de haal en uit zijn dak. Voor de thuisploeg stonden de sterren net wat te ongunstig. Hielp de tot dan toe strikte goede arbiter EVO ook nog eens een beetje door bij setpunt voor Gavere een voor iedereen duidelijke bal op de grond een twintig centimeter naast de EVO-verdedigershand over het hoofd te zien.
Kunnen de mannen doen wat de vrouwen van Gavere een paar uur eerder op hetzelfde veld in de klaverarena teweeg brachten: tegen het hoger geklasseerde Drongen een 0 – 2 achterstand in winst omzetten? Proficiat puntenpakkers!
Het verhaal is nu snel verteld. De volgende twee sets zijn op bijna alle fronten kopieën van de eerste, wellicht iets geprononceerder. In beide sets, tot zelfs een paar keer per set toe, komt Gavere op maar liefs 4 punten voorsprong. Meestal snel weer weggegeven, dat wel. Te snel. Nooit echter, opvallend never nooit echter, komt EVO op voorsprong maar kan dat twee keer slechts in de allerlaatste positie voor elkaar boksen! Daarmee meerdere setballen overlevend. En dan helpt die arbiter in elke set aan het einde de bezoekers alweer; 24 – 26 en 27 – 29. Hoewel voor Hollanders Vlamingen nogal snel het woord ‘ontgoocheling’ gebruiken, is dat woord voor de thuisjongens en publiek zonder iets van inflatie op zijn plaats. Wellicht geeft ‘kater’ de stemming het best aan.
Dat neemt niet weg dat de overwinning verdiend kan worden genoemd. Gavere wist met opslag de EVO-verdediging niet uit te spelen. De EVO-recepties kwamen voortdurend prachtig bij de passeur. Aanvankelijk in de match generatiegenoot Hannes, de eerste (!) in de laatste kwarteeuw van het EVO-bestaan zelf opgeleide passeur van niveau, zag in die mooie recepties natuurlijk wel muziek en bediende met veel zuurstof de hoogspringende buiten – en binnenaanvallers. Daar waar bij druk van tegenstanders de passeur van Gavere aan flinke verkramping blijkt de lijden, misschien wel de grootste bijdrage aan het verlies of van het niet voorkomen ervan. Onder puntenspanning, zeker bij wat mindere recepties, worden de passes zo veel vlakker en naar het net geduwd, dat zelfs routiniers als David en Pieter geen ruimte hebben om blokbuiten te draaien, waardoor het hoge EVO-blok keer op keer haar werk deed. Makkelijk werk, want in de midden en op de twee werd helemaal niemand meer aangespeeld, en dus ook geen blok vastgehouden, waardoor met een glimlach het EVO-blok die ‘getelefoneerd’ kon afwachten. Komt ook nog eens bij dat Gavere eigenlijk niet kan wisselen, daar waar EVO met de veel ruimere selectie wel toe in staat bleek, en lepe op dit niveau zelf ervaren coach de Vuyst daar goed gebruik van maakte. Hier moet het invallen van de jonge telg Meanhout opgevoerd worden.
EVO-mannen, gefeliciteerd! Mooie intense gevoelens, nietwaar, om later door te kunnen vertellen.
Na een uur langer slapen blijft overigens de analyse van prima spel van vereist niveau, voor Gavere voldoende om in divisie te blijven. Wat met deze selectie het haalbare doel zou moeten zijn. De return al in de agenda?
Wat een inhoudelijke analyse. Geen randgebeurens de vermelding waard? Jawel, maar de meest memorabele moeten binnenskamers blijven. Provoo.nl

Geniaal

Geniaal
Woensdag thuisspeeldag. Op de kalender staat een bezoek van Stacco. Half negen en de vriendelijke basketters hebben hun traditionele steigerungen bezweet en hijgelijk net achter de rug. Het is het moment voor alweer het vijfde optreden van het dit seizoen voor het eerst acterende gemengde vobogteam van Gavere. De allereerste set werd verloren, daarna geen enkele meer. Het is nu al de enige nog ongeslagen ploeg op de ranglijst. Enige reputatie is reeds opgebouwd.
Waar blijven de tegenstanders? Het weer is weliswaar niet om weg te trekken, maar in een wagen moet het toch lukken in het donkere gemiezer en minder zicht. Het veld wordt ingericht, het net geplaatst en op de juiste hoogte geduwd liever. Het inspelen is begonnen. Het is kwart voor negen en het beetje publiek wordt ongeduldig. Waar blijven de bezoekers? Nog een kwartier later start na een heuse extra voorbereiding een felle onderlinge volle pot volleybal. Fraaie acties na fraaie acties, van iedereen, in een serene harmonie en bijna yogastijl. Moet geweten zijn dat dezelfde vooral mannen in het mannenteam dan weer andersom daar er nogal wild en woest tegenaan gaan, en juist tot wat milder moeten worden gestemd.
De praktijken van het Gaveremannen A-team hebben bij insiders als outsiders al tot een forse reputatie geleid. Dat is na een paar maanden ook al het geval bij Gavere Gemengd. Op zich niet zo gek natuurlijk, omdat de mannen in beide ploegen hun mannetje staan. Tegelijk wordt er alom gefluisterd en beweerd, weliswaar niet zo’n positief reputatie-element vanzelf, dat bij alle spelers en speelsters kleine, maar vooral grote stukken af zijn, ontbreken. In zo ongeveer alles zijn ze, dat zeker, fors anders dan de gemiddelde recreant, maar het is blijkbaar ook de bijdrage aan het betere puntenwerk bij een onderling ogend ongekend spel – en ander plezier. Na eventueel vragen en wat bedenktijd zouden de acteurs het niet hebben over een hoek af, maar iets extra bij. Alles rond deze volleyavond van Gemengd lijkt daar een ultiem bewijs van.
Gedoe, dat is het milde woord voor de samenstelling van de kalender bij en door de recreatievolleybalbond aan het begin van het seizoen. Als dan eindelijk alles duidelijk is, gaan gedrukte exemplaren naar alle leden die hun jaaragenda ermee inkleuren. Actieprioriteit, wensen van mensen rond moeten wijken. Officiële site-gegevens bij de bond moeten in de praktijk vaak met een korrel zout genomen worden, want vaak achterhaald. Allemaal dus naar de zaal, kleertjes, sportschoenen, schone onderbroek en sokken, etc., bij. Na afloop van nu wegens afwezigheid van tegenstanders de pittige en plezierige trainingsarbeid de douches te hebben getest, favoriete drankjes voor de neuzen, blijkt uit nog eens een doorgenomen kalender dat de match evenals inderdaad op de site aangegeven, eerst op 23 maart van het volgende jaar is gepland! Geniaal.
Hoezo geniaal? Bij de betrokken Gaverespelers, kalenderorganisator voorop, moeten onbewuste, als vierde dimensie omschreven extra magische krachten aanwezig zijn. Een deel van de hersens dienen blijkbaar toekomstbelangen door er concrete praktijken aan te koppelen. Volgende week op hetzelfde uur is er een bekermatch tegen het vooralsnog nummer een van de ranglijst van de andere poule gepland. Wat is er dan met de onbewuste gedachte anders twee weken aaneen voor het ritme van toppers funeste geen bal toucheren, niet ideaal om twee maanden op voorhand op papier voor de week ervoor een officiële match te plannen, die dan een fraaie gemotiveerde training zal worden voor die serieuze bekermatch? Er is bij de Gavere-spelers blijkbaar meer dan slechts hemel en aarde. Geniaal! Provoo.nl

Lijn

Lijn
Het twee keer op rij gepromoveerde Gavere Vobog mannen kon dit weekend op twee achtereenvolgende dagen bewijzen of de ingezette puntenbinnenrijflijn al als een trend kan worden beschouwd. Verwacht en gehoopt overeenkomstig bij de beslissing na driekwart vorig seizoen om voluit voor promotie te gaan. Na nu zes matchen, een kleine derde van het totaal, lijkt de score van 10 punten inderdaad in de lijn der verwachtingen destijds. Als op deze lijn kan ondertekend worden, zal dat door Gavere zeker worden uitgevoerd. Vermoedelijk zitten alle spelers hierbij op een lijn.
Thuis zondag was bij aanvang de onzekerheid grof groot. Ondanks al toppers van vorig seizoen met voldoende goede afloop ontmoet, kwam dit keer Hero op bezoek, vorig seizoen het nummer vier van de eindranglijst. Het is ook nog eens hun eerste match van lopend seizoen. Waartoe zou, weliswaar van zijn komst op de hoogte, ruime dubbele meter en voormalig vooraanstaande Vlaamse topper in behoorlijk nog de kracht van zijn leven, Seghers, in staat zijn? Lief pikant detail: het is de zoon van de speler die jarenlang meer dan bekwaam de middenpositie van Gavere innam, en ruim een seizoen terug om fysieke redenen helaas moest afhaken. Begrijpelijk dat hij er niet bij was, maar wel door eenieder van zijn trouwe medespelers van destijds bijzonder jammer gevonden. Sterkte Jan, vooral in het hoofd.
Zoontje Seghers was al in zijn eerste match tot enorm veel in staat. Nog geen enkele tegenstander wist zoveel van ook onze toppers te neutraliseren en zelf voor zijn ploeg duiten in het zakje te doen. Niet alleen door zelf te scoren, maar ook door aanwijzingen en geestelijke ondersteuning van zijn ploeggenoten. Die volgden begrijpelijk helemaal zijn lijn.
Het werd een match van geheel gelijkopgaand niveau, waarbij de uitslag tot het laatste moment onzeker bleef. Het werd een terechte 5-setter, waarbij de bezoekers ultiem nog een 7 – 11 achterstand miraculeus konden goedmaken. Dat lijkt in de sterren beschreven. Wellicht hebben ook bijdrages geleverd, dat in set vier passeur Peter zijn enkel niet bestand bleek bij de landing op de onder het net gestoken voet van de Heroaanvaller, hoewel hij nu bepaald niet de sterkste partij uit zijn leven aan het spelen was (en niet vervangen kon worden door ons aller Alain die net onder het chirurgenmes heeft gelegen), en Gavere volgens afspraak de in totaal nu maar liefst 11 man minstens een set een basisplaats moest worden gegeven. Hetgeen inhield dat de opstellingen van de eerste drie sets vooraf zijn bepaald, en dat er per set dus minstens twee nieuwkomers moeten wennen. Sportflexibel is wat anders; het is niet anders. Het bereikte niveau was prima te verteren, naast de kantineglazen met lekkers ruim na de noen, in prima geestelijke harmonie samen met een flink deel van de vriendelijke bezoekers trouwens.
De dag erop wordt dan de dag van het experiment. De bobbel op de voet van de fysiek wat bejaarde passeur dwong daartoe. Zoonlief Wannes en kloek vriendje Jonathan, zouden in kruis vanachter in 2 – 4 de passing waarnemen. Het experiment is geslaagd, met zelfs Jonathan in set drie aan de kant en Wannes zijn vader kopiërend in de 1 – 5. Moet wel bij vermeld worden dat de tegenstander, Artevelde Sigma, in de yogadonkere thuishal te Melle, tot dan al in 4 matchen geen enkel matchpunt kon bemachtigen en met nul punten stevig en ruim de rode vlag in de pollen heeft. Het spel van de thuisploeg was er ook naar. Het duurde toch nog wel wat teveel minuten vooraleer Gavere met voldoende rust de bal goed bij de passeurs kon brengen, waarbij wel als excuus geldt dat de thuisploeg er vol tegenaan ging, maar vooral zelf vaak niet weet waarheen geslagen. Dan is het moeilijk anticiperen. Gavere dacht dat door promotie hiervan verlost te zijn. Wellicht is dit slechts bij deze ploeg het geval.
Er is een week of twee rust nu, ook voor de enkels en andere gewrichten. Rust roest hier dus niet. Hopelijk is de lijn die de tot nu gevolgde trendcurve weergeeft, die voor het hele seizoen. Reëel verwachtend ook. Hoewel, als je voor Sinterklaas en vooral Zwarte Piet al naar Antwerpen mag komen. Ook om volgens dezelfde logische lijn te zien hoe de inwoners van die stad destijds hun oorlogstradities hebben gebodemend? Provoo.nl

Verschil

Verschil
Het volleybeleven van en rond vrouwen bij de sport verschilt zoveel van die van en rond de mannen, dat bijna van vrij verschillende sporten kan worden gesproken. De recente match van de Gaverevrouwen dit weekend op verplaatsing ver in de vrije regionatuur tegen Hemelveerdegem maakte dat maar weer waar.
Gebruikelijk is de grote supportersschare van vooral vrouwelijke familieleden. Alle met de eigen dochter, maar zeker ook met het hele team meelevend. Van volgens het moedergevoel tot fanatiek met sterk verhoogde rikketikketik. Er komen daardoor ook soms volleybeoordelend onredelijke verwijten, die alle lijken te worden geduld, vergeven, of louloene gelaten, want uit goed hart, goed bedoeld.
Wellicht door wat aanpassingen, mede het gevolg van niet kunnen spelen van basislibero Flore en afwezigheid van Ellen, is het in het begin van de match wat zoeken naar ritme en dient er te worden achtervolgd. Totdat Evelien daarin met haar knoertopslagen verandering brengt, in dezelfde opstelling van 6 – 2 naar 7 – 5. Herhaald door Amelie van 7 – 6 naar 8 – 10.. Opslaan kunnen ze bij de thuisploeg ook: naar 17 – 14 en 20 -16. De hernieuwde achterstand is ook het gevolg van het weer verkrampen van het spel van Gavere tot niveau van het begin van de set. Hemelveerdegem speelt veel ruimer, pluim aan de passeur daar, maakt voor de eigen spelers meer reactietijd om oplossingen te zoeken, forceert weinig, en de lange vrouwen daar leggen en slaan volgens ervaring. In tegenstelling tot Gavere liggen de passes veel ruimer en slaan veel thuisvrouwen met gestrektere arm en pakken zoals gezegd flink hoog. Is daarmee alles om zeep verklaard? Nee, want juist dan blijft Gavere vol overtuiging spelen, en nog overtuigender als ineens alles mee lijkt te zitten, terwijl de thuisploeg ineens het Noorden kwijt lijkt: 21 -22. Mede door grote inzet blijft de bal voor Gavere goed rollen, tot zelfs een setpunt op 22 – 24. Binnen drie opstellingen keren de kansen alsof de duvel ermee speelt. Zelfs een foute thuisopslag voorkomt niet een negatief einde aan een superspannend setslot: 28 – 26.
In desondanks meer rust en overtuiging in het spel gaat Gavere er in set twee tegenaan, maar moet steeds nipt achtervolgen. De geregelde opslagmissers zijn daar debet aan. Het laatste punt bij 19 – 17 is nota bene al het zesde, jawel het zesde rechtstreekse opslagpuntenkado van de bezoekers. Dan toont Jolien hoe het moet, doorbreekt dat opslaggedoe: 21 – 21. De match lijkt weer open. De match is weer open: 21 – 25.
Hemelveerdegem laat direct niets aan haar hart komen en haalt alles uit de kast en dwingt van meet af Gavere in de hoek waar de klappen vallen. Opslagreeks na opslagreeks, en aanval na aanval moet Gavere over zich heen laten gaan. Hier en daar een tegenopslagje of individuele actie helpen, maar kunnen een forse setnederlaag niet beletten: 25 -12.
Wat veerkracht inhoudt toont Gavere dan direct in de volgende set. Vanaf 6 – 6 is de voorsprong niet alleen het resultaat van een paar goede opslagen, dit keer vooral van puik ruimer rustgevender opbouwwerk: receptie, pass en klap of prima leg. Zeker ook in en na lange ralley’s. Tot 9 – 15. Waarna de thuisploeg dat soort spel ook kan spelen, beter spelen, en langzaam maar zeker Gaveresetwinst door de vingers glipt: 25 – 21. Begrijpelijke teleurstelling, geen enkel punt voor plaatsing in de ranglijst na toch een meer dan redelijke en verdienstelijke vertoning. En verliezende 5-setter zou billijker zijn geweest. Maar dit is sporteigen. Moet mee worden geleefd. Na afloop kon de crew er wel al geestelijker beter mee omgaan dan na de match tegen Gent, maar de hoofdjes bungelden onterecht nog wat teveel naar beneden. Kop op, vrouwen! Zo is ook het leven van een topsporter, vrouw en man.
Is dit gedrag na verliezend afloop ook een verschil met het mannenvolleybal? Wetenschappelijk niet bewezen vermoed ik. Wel iets anders. Ook in dit verslag wordt veel beslissends opgetekend over de opslag. Bij vrouwen is die opslag van de prilste jeugd tot hoe oud ook, op welk niveau dan ook, in vergellijking met die bij de mannen relatief sterker bijdragend aan de score. Dat was in een voormatch in dezelfde sporthal van ca. 15-jarige meisjes van Gavere ook al het geval. Tussen haakjes: waarom worden we de wederwaardigheden van dit soort jeugdteams in de publiciteit niet gewaar, verdorie? Dat de opslag nog belangrijker is dan bij de mannen, wordt veroorzaakt door de lagere nethoogte, waardoor er een groter veld dient te worden bedekt, terwijl de tegenopslagen veel vlakker toekomen. Hetzelfde effect van de floatersprongopslag bij de mannen. De receptie bij de vrouwen is relatief dus veel moeilijker dan bij de mannen. Op gevaar af dat nog meer trainers nu vooral opslagen trainen, en dat is dus juist niet de bedoeling, betekent dat ook dat een goede opslag de zwakkere ploeg de match te allen tijde nog kan keren. Hoop is er om andere redenen echter ook altijd. Wat is hier nu weer opgeschreven? Provoo.nl

Geschiedenisknik

Geschiedenisknik
Gebeurtenissen in je voordeel zijn altijd leuk. Onverwachte ontwikkelingen in je voordeel zijn extra leuk. Sommige daarvan zijn regelrechte sensaties. De match van Gavere in Laarne tegen degelijke subtopper VC Kalken was zo een opwindende. De daar in hun thuishol tot afgelopen zaterdagavond tweeënhalf jaar ongeslagen thuisploeg wordt door het bezoekende Felco Gavere, trouwens door wie anders, wandelen gestuurd. Door alles wat volleybal zo mooi maakt.
Kalken is twee jaar opeen kampioen gespeeld en dus gepromoveerd. Direct heeft het team zich ook in de kop van eerste divisie genesteld. In een voorbereidingstournooi op dit seizoen is Gavere weggespeeld. Het zijn blijkbaar de elementen die een woordvoerder in een voorbeschouwingsartikel in het meest gelezen regiodagblad tot de redelijk stellige en nogal brutale uitspraken deden verleiden de spelers van Gavere te beoordelen als redelijk technisch bot, en zeker niet in staat tot fijnzinnig en subtiel spel. Om veel redenen zou het bestuur van die club van woordvoerder moeten wisselen, want in ieder geval niet op de hoogte van de jarenlange traditie van de Gaverespelers, die weliswaar wat gestalte betreft niet veel over houden, maar altijd en immer zich vol inzetten en het woord underdogrol al meerdere jaren vorm geven, lijken uitgevonden te hebben. Zelfs bij een 2 – 0 voorsprong bleken veel teams niet van hen verlost te zijn. Hoewel de laatste jaren het steeds moeilijke blijkt een volledige capabele selectie op de been te brengen, is, misschien juist ook wel daardoor, de Felcoteamgeest groots. Een lustrum lang is Gavere dan ook aan de bovenkant van de middenmoot in de ranglijst geëindigd. Toegegeven: zie je ze bijeen, je geeft er geen stuiver voor. Het geheel, inclusief begeleidende omgeving, zelfs de trouwe supporters, oogt nogal exotisch, in ieder geval afwijkend van doorsnee. Maar wanneer mag je in sport afgaan op uiterlijk?
VC Kalken heeft enkele spelers van gestalte, en heeft duidelijk de mentaliteit van een (domme) aanvallersploeg. Met daarbij de bekende jongetjesbranie. Dat blijkt niet alleen uit genoemd artikel, maar ook bij het inspelen. Veel uiterlijk vertoon, harde klappen. Kan de thuisploeg de ballen redelijk in de buurt van het net ruim bij de aanvallers brengen, tegenstanders als Gavere zouden al blij zijn die te raken en vertragen om verder te kunnen spelen. Want ze kunnen over blocks scoren. Tactisch doel is dan die aanval te voorkomen door druk op de verdediging te leggen en daarmee ook druk op de geestelijke instelling. En aanvallende spelers met branie zijn traditioneel minder bewapend tegen tegenslag dan anderen.
Er was opvallend een groter deel van de tribunes bezet door de bezoekers, veel ouders van deze grote jongens, dan door de thuisaanhang. Dat de volleybalbond trainers verplicht een diploma te hebben, trouwens liever te beginnen bij jeugd, is verstaanbaar, maar waarom moeten coaches aan diezelfde verplichtingen voldoen? Niet uit te leggen. Zijn bijvoorbeeld schooldirecteuren alleen maar goede als ze tegelijk ook les geven? Nu moet bij afwezigheid van trainer Ettoumi, trouwe coach Bart formeel gepasseerd worden door meisje Femke, die dat overigens prima doet, omdat ze net in het bezit is van diploma B. En, op belangrijke momenten in de volleygeschiedenis kan er maar een persoon arbiter zijn: Patrick de Poortere. Inderdaad in zijn gebruikelijke gekende stijl. Het zijn zijn fluitnadagen.
Bert en Theo in de midden, Pieter, Wim en dit seizoen nieuw routinier David buiten, Stijn aan de pass en Bart op de libero, moeten en mogen het proberen doen. David een opslagace, positie verder doet Bert het zonder zelf te weten na. Er wordt begrijpelijk opslagrisico genomen, want de Kalkenverdediging, zelfs de libero, krijgen de recepties nauwelijks in de buurt van de passeur. Bij 5 -5 echter zijn drie punten van de thuisploeg het gevolg van drie foute Gavereopslagen. Dan doet Theo, gemotiveerd en belangrijk in dit soort matchen, zijn gekende ding: een reeks hele en halve geplaatste sprongfloateropslagaces. Een 6 – 10 time out door de zwijgzame thuiscoach kan de reeks niet stoppen. Heel Gavere werkt prachtig af, geeft Kalken geen enkele hoop. Kalken ligt vooral geestelijk onder, Gavere boven. Pas bij 7 – 12 mag de thuisploeg weer een keertje opslaan. Twee posities later kan Gavere weer driepunten ineen scoren, en lijkt de kloof definitief. Vooral door de manier waarop. De Kalkenopslagen zijn ook niet mis en alle zeilen moeten bijgezet om te verwerken, maar de meeste Gaverespelers blijken superslimme ervaren oplossingzoekers met uiterst precieze en gecamoufleerde leggers afgewisseld met keihard via handen buiten en links en rechts op de driezijlijn bij de overkant door het midden. David blijkt hier duidelijk uit hetzelfde hout gesneden. Kalken moet gefrustreerd het hoofd buigen: 20 – 25.
Set twee lijkt in veel opzichten op de eerste. Na al aardige trucerij, van bijvoorbeeld David in de midden van achter de drie, en van Pieter niet te vergeten, en de supergmotiveerde Bert die in de midden zo goed als blokloos, nu ja een zwevende nummer 11, scoort en scoort, in de beginfase, doet David met zijn opslagen halverwege een verschilletje maken. Gavere kan tot het einde haar spel spelen, mede gemakkelijker gemaakt door de minder risicovolle opslagen van de thuisploeg: 20 – 25.
Tot nu toe en ook voor deze set handhaaft de zwijgzame Kalkencoach opvallend zijn duidelijk falend team. Ondanks toch duidelijke adviezen vanaf de tribune, zelfs van het bezoekerskennerspubliek. Het hele regiment wisselspelers verzamelt zich in de hoek van de sporthal om zich staand opwarmend tussen haakjes alert te blijven. Die gaan dat natuurlijk zo nooit een seizoen volhouden! Gavere maakt direct wat kleine foutjes en geeft Kalken de kans in de match te komen. De reeds eerder gemaakte keuze daar door steeds eenzijdiger de lange nummer 5 aan te spelen waar hij ook staat heeft nu redelijk succes. Voeg daarbij ook wat opslagfalen en Gavere komt niet verder dan een onrustgevende 15 punten: 25 – 15. Zou Kalken dan toch nog aan het langste eind trekken?
Kalken zou niet aan het langste eind trekken. In set 4 is het in punten een beetje achtervolgen, maar kan Gavere wel aardig haar lepe spel spelen. Kalken moet het vooral van zijn lange aanvallers hebben. En als die dan door duidelijke roofbouw halverwege flink wat steken laten vallen, is Gavere weer in een positie als in de eerste twee sets. Mentaal ligt het weer boven, er wordt als team gespeeld, elkaar ondersteunend en zeer mooie dingetjes uitgevoerd, ook door Wim aan het einde van de set. Met 18 – 25 is het zoals gezegd de eerste thuisnederlaag van de thuisploeg in tweeënhalf jaar. Iets van hoogmoed lijkt hier voor de val te zijn gekomen. En Gavere is voor die val verantwoordelijk. Gavere, wellicht voor jaren het zwarte beest van Kalken. En dat wordt allemaal in de wijde de wereld bekend ook. Kalken blijkt troost te kunnen zoeken door urenlang dicht bijeen. Gelukkig maar. Wat staat er als verslag in de krant? Provoo.nl

VUUR

VUUR
Op tijd verzamelen voor gezamenlijk vertrek blijkt voor de vobogmannen A niet mee te vallen. Op deze donderdagavond worden we naar de vaste stek, het tankstation aan de N60, toe links en rechts ingehaald door gehaaste privéauto’s met de vier pinkers op. Even later door heuse brandweer wagens met veel blauw blauw. Nog even later door nog meer van hetzelfde met doordringend geluid met opdruk Nazareth en zelfs Gent. Het fikt blijkbaar flink in Gavere.
Met maar liefst 10 man moet Gavere helemaal in Ertvelde het volleyvuurtje gaan opstoken. Na een half uurtje alweer het Gentse verlaten, wordt het rondom rustiger, donkerder ook. Dan is daar ineens de bestemming, een hele grote drukke gekruiste wegenparking met drukte rond voetbalpleinen en een grote vrij nieuwe moderne sporthal. Dat lijkt heel Ertvelde te zijn, hier komt men in de herfstavonden bijeen? Zeker nu Eddy niet meer over zijn Cheri …?
Bij sommigen is er duidelijk nervositeit. Daar zijn met 10 man opstellingsproblemen als iedereen minstens een set moet spelen. Fret weer als libero op te stellen levert een extra speelplaats op, maar kan dat wel door de volleybeugel? Er is de vraag of blessures het houden. Er is de vraag over de groeiende vorm. Maar de belangrijkste onzekerheid vloeit voort uit de samen aangegane doelstelling voor dit seizoen te halen: in tweede klasse blijven.
Elke mens en groep neemt voortdurend beslissingen over de toekomst zonder die natuurlijk te kennen, maar ook op basis van veel onzeker. Hoeveel braakt je uitlaat nu eigenlijk wel uit? Hoeveel echte vrije ruimte heb ik op mijn telefoon? Wellicht belangrijker: welke hormonen doen het nog na gewoon te eten en drinken? Wat het Gaveregebeuren in tweede betreft, is er de onzekerheid over het niveau in tweede. En daar komt natuurlijk match per match meer zicht op, en kunnen op basis daarvan steeds mooiere plannen en flexibel beleid gemaakt worden, dat bovendien rust en plezier geeft.
De statistici onder de groep stellen dat met een op drie winnen theoretisch de kans vrijwel 100 % is erin te blijven. Bij aanvang van de match is dat precies het geval, en uitgevoerd tegen blijkbaar niet de minste tegenstanders. Bij het zien inspelen van het Ertveldse Oemtata lijkt Gavere op de ranglijst ruimer in het vel te kunnen komen want het voldoende schieten van beren. Maar hoe zat het ook alweer? Nooit afgaan op uiterlijk! Het spel moet eerst gespeeld worden. De huid niet verkopen voor aleer de beer geschoten is. Een deel van de groep wordt ook nauwelijks rustiger van dat eerst bijna half uur.
In de match is het direct duidelijk dat Gavere veruit de sterkste ploeg in het veld heeft. In de score blijft de thuisploeg echter van meet af redelijk in de buurt. Door al snel de conclusie te trekken niet via normaal hard aanvalsspel duiten in het zakje te kunnen doen, gaat Oemtata snel over op gevarieerde geplaatste blokomzeilende aanvallen, en lepe leggers. Gavere past zich moeilijk aan, brengt veel van die ballen zelfs niet en vaak ook niet goed genoeg bij de zeer nerveuze passeur om er met zijn rug te sparen iets degelijks mee te kunnen doen. Halverwege komt de thuisploeg zonder vrijwel een normale aanval zelfs een puntje voor. Zoveel wordt er gemorst. Kan ook uitgelegd worden als kan er blijkbaar gemorst worden. Wat opslagdruk en een serie bloks maakten dan toch de setscore vrij nipt in positieve zin voor de verre bezoekers.
Oemtata heeft al jaren de middenmoot van tweede bereikt, en is dat dit seizoen ook van plan. De tentoongestelde manier van spelen is tegen op papier sterkere ploegen blijkbaar efficiënt gebleken. Set twee is vrijwel een kopie van de eerste. Oemtata kan haar spel met de kleine kern, en daarmee minder wisselproblemen, volhouden. De twee wissels van Gavere moeten er aan wennen en ook het geheel heeft in ieder geval geen echt geruststellend antwoord.
Plots kijkt Gavere in set drie tegen een 7 – 0 achterstand aan, en kan in de loop van de set wel langzaam bijkomen, maar moet een beetje ongelukkig de setwinst toch nipt aan de thuisploeg laten. Met dezelfde opstelling wordt dan met ietwat rigoureuzer cijfers, 19 – 25, van Ertvelde afstand genomen, en alle winstpunten meegepakt.
Wat het doel betreft ligt Gavere dus duidelijk op koers. Afgesproken is eerst zo nog even verder doen en geen wilde plannen te maken over wisselbeleid, etc. etc. Vandaag is maar weer eens gebleken dat het spel moeten maken niet zo gemakkelijk is. En er zullen naar verluidt nog vele Oemtata’s volgen, waar dat spel in hand nemen nodig zal zijn. Waarin overigens alle vertrouwen. Als dat maar geen promotie wordt. Zie je wel hoeveel onzekerheid aanwezig? Provoo.nl

JAAR.
‘Er is er een jarig, hoera, hoera. Dat kun je wel zien dat is zij’ ‘We vinden dat allen zo prettig , ja , ja en daarom zingen we blij: ze leve lang, hoera, hoera. Ze leve lang hoeoera’. Dat zingen kon je geen zingen noemen, duurde ook gelukkig niet lang. De terechte aandacht is er niet minder om: schone deerne Gaelle’s slechts 21e geboortedag was bijna ten einde, zeker niet haar toekomst.
Voor alweer de derde keer trekt het zojuist geboren Gavere Gemengd op de woensdagavond naar de thuiszaal, om er direct na de baskettraining om 20.30 uur met de opwarming te beginnen. Gavere doet dat vuurtje opstoken terecht serieus, want geen tegenstander dient de worden onderschat. En indien wel het geval, kan bij tegenvallend spel de knop niet weer in de terugstand. De zusjes doen het stil, Gaelle met haar verwekker, Tut, Piet en Ed in driehoeksverhouding, Franky met Heidi, haar techniek met kracht compenserend.
Nog meer harde informatie: er is 200 procent meer publiek dan gebruikelijk. Tweederde van het publiek is nu familiale aanmoediging van een derde van de 9 men omvattende Gavereselectie. Met moderne opnameapparatuur wordt een app gemaakt voor de familie Lasseel.
Gevok Zwijnaarde is op bezoek, een opvallende mix van zeer jong en zeer oud, in volleytermen gesproken. Een kleine senior van vrijwel 66 jaar oud werd later door teamgenoten met bemoedigende woorden geëerd telkens ze een bal niet op de grond liet vallen. Een gemiddeld kleine ploeg ook van gestalte. De coaching lijkt er professioneel verzorgd: een flinke en ervaren vobogsenior, die ook zou kunnen spelen, met een heuse spiekklapper voor zijn papieren onder de arm, als een schoolmeester van zijn generatie met voor elke speler een naar aangenomen wordt goed maar autoritair woordje.
Het zouden veel troostrijke woorden moeten zijn geworden. En daarmee is het verslag eigenlijk ook verklapt. Want al snel wordt overduidelijk dat het voor jeugd flink wat tijd kost volleyvaardigheden te verwekken, en met de jaren die vaardigheden bij de een sneller dan bij de ander, verloren gaan.
Fret, zonder klapper maar uit zijn hoofd, zet nog bij andere ploegen ongezien direct al zijn 4 vrouwen in. Drie mannen, waaronder Fret zelf, staan langs de zijde van meet af duidelijk te genieten. Heidi acet drie keer aaneen met de opslag. De toon is gezet. Het is wel even wennen natuurlijk aan het systeem van samenwerking, voor Piet in de midden is 2 al scheepsrecht, en doen gedwongen Franky van achter de drie en Joline van van overal de harde diepe topspin, de bezoekers echter gooien alles wat ze hebben in de strijd en laten Gavere niet zomaar weglopen. Gavere wil het mooi doen, maar moet iets agressiever, liever geconcentreerder ingesteld zijn om het spel dicteren, kleine foutjes vermijden. En dat moet, want moet het spel maken. 25 – 16, niet de beste start van de korte geschiedenis, en wat te klein voor de verhoudingen.
De beschreven oma komt in het veld, op zijn Gents geklapt in de ‘arena’. Drie gaveremacho’s nu het veld in. Fret blijft toezien met mogelijk de mannenmatch van 24 uur later en fysieke gegevens in het achterhoofd, en, opvallend, Franky op de bank. Is dat niet het toeval tarten? Na een ware startcarambole toont Ed met de ferme slotklap direct zijn visitekaartje. Zwijnaarde heeft ook altijd pech. Komt kanon Heidi aan de opslag, doet steeds luider Gevok wanhopen, en na een op 7 – 0 time out, daar ook nog eens armpjes de hoogte in wegens vermeend toeslaand noodlot. Heidi kan het bij 9 – 0 met een misser niet meer aanzien. Bij snel 10 – 2 en 11 – 3 blijken 100 % van de punten voor de bezoekers, opslagen uit toch wel een te teer hart. Het wordt 25 – 7 en de vraag komt op hoeveel van de tegenpunten door de bezoekers zelf met een normale aanval zijn gescoord. Wellicht punten in enkelvoud.
In set drie wordt wat opstellinggeëxperimenteerd. Gaelle doet het bijvoorbeeld nu recht door het midden. Snel staat er 25 – 8 op de teller, nadat Franky na al die puntenscorerij zijn ballerinatalenten eens in sprongopslagdaden ging omzetten. Originele, lieve, aandachtstrekker.
In de loop van de wedstrijd drong zich nog een pertinente vraag op. Wat is de motivatie van de bezoekers om jarenlang op deze manier aan wedstrijdsport te doen? Op een avond tientallen kilometers afreizen voor een frustrerende, want talentonmogelijke match? In een club een avond per week onderling volleyen levert bij velen toch meer plezier, en niet dit gebeuren? Of wordt hier iets over het hoofd gezien? Voor Gavere schuilt hier wel een gevaar om dit en wellicht volgend seizoensjaar door te komen. Er zal met eigen gretigheid het spel moeten worden gemaakt, op straffe van meehobbelen en niet meer spannend genoeg. Daar lijken de mensen van Gavere gemengd wel van wanten te weten.
In ieder geval ook van de afterparty. Gezellig aan de cava en wegens Gaelle aan de taart van haar bakkervader en ook onder vriendelijk en vreugdevol oog van mama en de rest van de equipe. Met nog een paar minuten jarig gaat de ploeg, en zeker de jarige, sereen en optimistisch op weg naar gestrekt en een oor en een gouden toekomst. Provoo.nl

Overgang.

Na de in zijn ogen teleurstellende ontmoeting tussen zijn vrouwen en de jeugd van VDK in hun nieuwbouwthuishaven met, blijkbaar om in de vaart der volkeren te blijven, naam ‘Edugo Arena’, in de bolide van bobo Bart uitgenodigd op weg naar Kalmthout, de verste verplaatsing van de lopende kalender voor de Felco mannen: Kalmthout.
Na een vrij verrassende maar verdiende winst in de eerste match tegen Brugge, is het de tweede match van de zojuist gestarte competitie. Het lopende jaar moet door elke insider gezien worden als overgangsjaar. Voor een flink deel voortijdig aangekondigd, wat de passeur betreft echter zeer laattijdig, verliet tegen de zomer een groot deel van de kern het fanionteam van Felco. Het bestuur met de hete adem van komend seizoen in de nek, moest dus op zoek naar degelijke vervangers, in deze tijd bijna een onmogelijke opgave. En tevens op zoek naar een nieuwe trainer.
Al snel was een trainer gevonden, good old Ettoumi. Nieuwe spelers contracteren bleek een ander paar mouwen, vooral een vervangende passeur. De jonge vertrokken Yentl was passeur in de nationale jongerenselectie en deed voor Gavere mooie dingen. Zijn mogelijke inzet hing wel af van een gecontroleerde belasting en fitheid door de volleybalbond. Vooral in het begin van het seizoen is uitzonderlijk middenhitter Theo gevraagd zijn rol op zich en noodzakelijk over te nemen. Al snel met meer dan voldoende resultaat. Je zou gezien de selectieproblemen verwachten dat hem die rol ook dit seizoen zou zijn aangeboden. Niets daarvan. Nieuwe spelers bleken nauwelijks te vinden. Wel is grootheid David bereid gevonden de clubkleuren over de brede schouders te trekken. Dan maar oud vertrouwd terugroepen uit voornamelijk de recreatiecompetitie. Zo zien we de dertigers Bart de Greve weer zijn liberopositie innemen, en laatdertiger Stijn de passeurplaats. Zonder verder gekwetsuur zou met die kleine maar ervaren kern eerste divisie moeten kunnen worden overleefd. Een overgangsjaar. Blijkt dat na de eerste match reeds wegens operatie straks Ludo voor wellicht het hele seizoen out zal zijn. En dat jeugdtalent Sjoerd om beroepsredenen met volleybal stopt. (Tevergeefs is ook al een beroep gedaan op nog twee oudgediende dertigers in recreatie ballend)
Vlak na het verlaten van de snelweg, vlak voor de Nederlandse grens, verwachten we volgens vooroordeel en van horen zeggen grote villa’s van vermogenden in de bossen. Het is een subtiel gepronk van de rijken, want de villa’s zelf zie je nauwelijks. Wel de oprijlanen, die van het vooroordeel een oordeel maken.
Klassiek trekken rijken naar dit soort gebieden met een fraaie natuur op de grens van staten, want daar kan geprofiteerd worden van verschil in belastingwetgeving. En in tegenstelling tot Nederland kent België als bijna het enige land in de EU geen vermogensbelasting …. . Voor dit gebied met een van het hoogste zelfs ‘witte’ BBP per capita in de Benelux, valt de sporthal als collectieve voorziening tegen: een opgelapt gebouw door bijvoorbeeld de uit betonblokken opgetrokken muren met frisse kleuren te beschilderen. In de kantine zijn die muren dan weer volks met grote glimmende prijzenkasten deels bedekt, is daar een erg goede onderlinge stemming van vooral mannen en de betere boys bediening, steeds wel met een opvallend broeierige op elkaar gerichtheid van vrienden, tikje hier, aaitje daar, schouderklopje, schaterlachjes. Op de tribune bijna geen van deze als toeschouwer, en weinig anderen blijken voor de wellicht bij de streek passende gevraagde maar liefst vijf euro voor een kaartje die te willen kopen.
De thuisploeg noemt It Moov Fixit. Wat zegt U? It Moov Fixit! Ze wordt gezien als grote kampioenskandidaat. Op papier al terecht, want enkele recente ex-ereklassers zijn bereid hier hun hobby te willen beoefenen. Zijn het vrienden, dan geen enkele kritiek. Maar het vooroordeel doet anders vermoeden. Dat vooroordeel zegt dat hier een sponsor in het geding is, die zijn lust zelfs in de naam van de club doet botvieren . Spelers doen gelijk allemansvriendjes achter de ramen vrijwillig mee. Voor de thuisploeg ook een andersoortig overgangsjaar?
In de eerste set speelt Felco ongekend verkrampt. Slechts libero Bart en geregeld David halen het vereiste niveau. De thuisploeg speelt ook sterk als blok en via blijkbaar goede afspraken. Oplossingen via van achter de drie blijken puike; 25 -13. Slechts in de tweede set kon bij tijd en wijle Gavere een kindervuistje maken, zodat nog 20 punten konden worden binnengerijfd; 25 – 20. In set drie ging het van meet af aan van kwaad naar erger. Het Gaverespel oogt niet alleen verkrampt, maar nu ook traag als een egel tegenover een renpaard; 25 – 15. De traditionele kracht van Gavere, ondanks wat minder talent elkaar steunen en altijd maar weer als collectief proberen, blijkt achterwege gebleven. Theo kon nog slechts plezier beleven aan en met zijn van over de grens gekomen tante, oom en nicht. Was het toch nog gezellig. Zeker ook de daarop volgende vervolgnacht in Zingem. Was het wel zinvol om dan nog twee keer op te staan om na 33 jaar weer eens een bloedende maansverduistering gade te slaan? Weet ik veel. Provoo.nl